Ons groepje heeft de plek ‘Hoog Catharijne’ gekozen in Utrecht. Het is een druk bezocht overdekt winkelcentrum dat vast zit aan het station (openbare publieke ruimte) die privaat schijnt te zijn. Er is dus een onzichtbare grens. Dat betekent dus dat Hoog catharijne ook ander regels heeft. Wat maar weinig mensen weten is dat dit gebied voorzien is van vele camera’s. Je kunt hier dus niet anoniem winkelen omdat je constant gefilmd word. Wat wij een leuk plan vinden is om de anonimiteit terug te geven. Ons eerste idee was om de doden hoeken van de camera’s te zoeken en daar routes te maken zodat de bezoekers anoniem konden rond lopen, dit zijn interessante plekken. Ons tweede idee was om bivakmutsen uit te delen zodat de mensen onherkenbaar rond konden lopen. Dit was alleen geen goed plan omdat je niet mag rond lopen met een bivakmuts.


’Het masker dat we voor iemand hebben gemaakt.’

Toen kwamen we op het definitieve idee om in het gebied te gaan zitten met een camera, laptop en printer. We gaan dan vragen aan mensen of een foto mogen maken van hun gezicht, bewerken dat op de laptop door een blok filter eroverheen te plakken en printen dat op het laatste uit zodat ze deze foto als masker kunnen dragen. Het blokkerige-idee (pixels) slaat weer terug op de camera’s. Op tv zie je namelijk een blokkerig gebeuren om iemand heen als diegene anoniem moet blijven. Dit idee kun je weer leuk documenteren door de beveiligings camera’s de filmen. Je ziet dan de mensen met hun ‘blur-masker’ rond lopen en je weet niet wie het zijn! Van dit project worden de mensen bewust dat ze constant in de gate worden gehouden.


‘Het effect dat je krijgt als iemand het masker op heeft voor de camera. Helaas zie je nu weer een persoon en dus moeten de pixels nog groter.’